尊重大专生人权 废除大专 HORMATI HAK ASASI MAHASISWA, MANSUHKAN AUKU DAN AKTA 174

Image

25名大专法令及教育机构(纪律)法令底下的受害者

自2014年起,在短短的六个月内,已有多达二十五名大专生遭到各大专学府的纪律委员会提控。这些学生并无犯下任何滔天大罪。他们仅仅是行使了作为马来西亚公民,联邦宪法赋予他们和平集会、结社和言论的自由。

在这25人当中,24人遭到校方援引1971年大专法令(Akta Universiti dan Kolej Universiti 1971)提控;1人则被控违反1976年教育机构(纪律)法令(Akta Institusi-Institusi Pelajaran (Tatatertib) 1976)。

2014年4月18日,四名马大生收到校方发出的要求解释信。这是因为他们于4月8日在国会外参与了一场反对橡胶价格下调集会,

2014年4月27日,四名马大生趁着美国总统奥巴马来访马大演讲,高举大字报以抗议埃及判处529人死刑及反对泛太平洋贸易协议(TPPA)。校方于5月9日发出信函,要求学生解释。

2014年2月21日,16名就读于沙大(纳闽分校)的大学生,在校管理层办公室前发动和平集会,以抗议校方关闭有学生经营的商店之决定。校方于5月26日传召涉及学生出席校方主导的内部纪律委员会。至今已有8名学生被警告,并遭逐出宿舍。

2014年4月28日,一名就读于玛拉工艺大学(亚庇分校)的学生,因于面书发表有关消费税(GST)之评论,被校方认为是“不利于校方”的言论。经过内部纪律委员会的审讯,校方认为指控成立,并严厉警告不得再犯。

1971年大专法令与1976年教育机构(纪律)法令——让学生噤声的武器

我们相信,很多人都问:政府不是已经于2012年修改大专法令,以允许学自由参政了吗?

遗憾的是,事实并非如想象中美好。大专生在校内,乃至校外,仍然受到校方所定制的纪律条规所捆绑。我们一直坚信,仅仅修改第15条文是不足够的。虽然1971年大专法令里并无具体钳制学生的条文,乍看之下政府似乎已经对大专生松绑了,但大专法令第16C条文仍然给予校方绝对的权力来制定纪律条规,而校方利用法令赋予的权力,制定了一套极其严峻且荒谬的纪律条规。

相较于大专法令,《1976年教育机构(纪律)法令》对很多人都比较陌生。该法令管制国立大学以外的教育机构,例如玛拉工艺大学、师训学院、国立大学预科学院 (Kolej Matrikulasi)、社区学院(Kolej Komuniti)和理工学院(Politeknik)。

虽然如此,该法令和大专法令的操作如出一辙。不同的是,《1976年教育机构(纪律)法令》清楚地在第二列表项(Jadual Kedua)列出了26项纪律条规,所有受管制的教育机构都必须采用这一套纪律条规。

值得一提的是,经过我们的调查发现,虽然国立大学不受1976年教育机构(纪律)法令所管制,但几乎所有国立大学都一字不漏地采用了该法令所制定的纪律条规。

这当中有数项条规已经明显地侵犯了联邦宪法(第十条文)赋予学生作为公民应享有的言论、结社与和平集会之权利。不幸的是,大专法令和教育机构(纪律)法令无法有效地阻止校方侵犯属于学生的宪赋权利。这也对马来西亚作为世界人权宣言的签署国极其讽刺。

另外,上诉庭已在最近宣判2012年和平集会法令违宪。这个判决是具有指标性的。我们不清楚校方是否知道有关判决,或是故意不采取任何行动。校方不仅没有废除相关的纪律条规,还继续打压学生,校方面对学生是如此地没有自信,这是令人感到震惊的。

尊重大专生的人权 废除大专法令

为了推动政府废除大专法令及教育机构(纪律)法令,通过呈交备忘录于马来西亚人权委员会(SUHAKAM),我们要求:

1. 马来亚大学中止即将针对有关8名学生的内部审讯。
2. 马来西亚沙巴大学撤销对所有16名学生的指控,收回警告,并取消把学生逐出宿舍的惩罚。
3. 玛拉工艺大学(亚庇分校)撤销对莫哈默法迪喜的指控,并收回警告。
4. 马来西亚人权委员会(SUHAKAM)成立一个特别委员会,以检讨有关纪律条规和联邦宪法与人权精神的相容性,并就此课题公开表态。
5. 政府立刻废除1971年大专法令及1976年教育机构(纪律)法令,回归校园民主、学生自治之理念。

我们希望这些诉求能得到有关当局的正视。

同时,我们正在咨询律师的意见,并不排除再次通过法庭程序,继续废除大专法令及教育机构(纪律)法令的斗争。我们将会用尽所有可能的方法,以阻止任何由这些法令带来的钳制与打压。

我们也深知,还有很多大专生并不了解大专法令与教育机构(纪律)法令对他们的影响。因此,我们也将同所有校园内的学生组织展开紧密合作,在校园内进行宣传,以让更多大专生了解这个应当属于所有大专生共同的斗争。

 

Berhimpun Dan Bersuara, 25 Mahasiswa Jadi Mangsa Auku Dan Akta 174.

Sepanjang enam bulan dalam tahun 2014, 25 orang mahasiswa sudah dikenakan tindakan prosiding tatatertib oleh pihak Universiti masing-masing. Rata-rata mahasiswa yang dikenakan prosiding ini hanya mempraktikkan hak mereka sebagai rakyat Malaysia yang dijamin dalam Perlembagaan Persukutuan iaitu hak untuk berhimpun secara aman, hak untuk bersuara dan hak untuk beraktiviti dan berorganisasi.

Daripada 25 mahasiswa tersebut, 24 orang dituduh di bawah Akta Universiti dan Kolej Universiti (Pindaan) 2012 (Auku) iaitu akta yang mengawal seluruh Institusi Pengajian Tinggi Awam (IPTA). Manakala seorang lagi di tuduh di bawah Akta Institusi-Institusi Pelajaran 1976 (Akta 174) iaitu akta yang mengawal Universiti Teknologi Mara (UITM), Kolej Matrikulasi, Institusi Pendidikan Guru (IPG), Kolej Komuniti , dan Politeknik.

Pada 18 April 2014, empat orang mahasiswa Universiti Malaya yang dikenakan surat tunjuk sebab kerana menyertai pehimpunan membantah penurunan harga getah di hadapan parlimen pada 8 April 2014.

Kemudian pada 9 Mei 2014, empat orang lagi mahasiswa Universiti Malaya yang dikenakan surat tunjuk sebab kerana mengangkat sepanduk membantah TPPA dan hukuman mati di Mesir semasa Presiden Obama berucap dalam Dewan Tunku Canselor UM pada 27 April 2014.

Tidak cukup dengan itu, pada 26 Mei 2014, giliran 16 mahasiswa Universiti Malaysia Sabah Kampus Antarabangsa Labuan (UMSKAL) pula dikenakan prosiding tatatertib kerana mengadakan perhimpunan membantah tindakan pihak pentadbiran yang menarik semula sebuah premis kedai dalam kampus yang sudah diuruskan mahasiswa selama 6 tahun.

Pada 28 April 2014, seorang mahasiswa Universiti Teknologi Mara Cawangan Kota Kinabalu (UITM KK) dikenakan 11 pertuduhan di bawah Akta 174 dan dibawa ke prosiding tatatertib oleh pihak pentadbiran UITM kerana beliau sering membuat kenyataan terbuka di laman sosial sosial facebook yang dianggap menggugat kepentingan UITM. Antara kenyataan beliau yang dianggap menggugat kepentingan UITM itu termasuklah kenyataan beliau yang mengecam Cukai Barangan dan Perkhidmatan (GST) yang bakal dilaksanakan pada tahun 2015. 

Pindaan Auku 2012, Tidak Cukup Untuk Membebaskan Mahasiswa.

GMMA/174 percaya semestinya ramai pihak yang bertanya, bukankah Auku telah dipinda dan mahasiswa sudah bebas berpolitik?. Maka inilah hakikat yang sedang dihadapi oleh aktivis mahasiswa. Mulut, tangan dan kaki mahasiswa masih dirantai oleh peraturan-peraturan konservatif pihak Universiti.

Pindaan Auku 2012 masih tidak cukup untuk membebaskan mahasiswa daripada undang-undang restriktif pihak Universiti. Biarpun peruntukan paling konservatif dalam Auku sudah dimansuhkan iaitu sekatan terhadap mahasiswa berpolitik dalam Seksyen 15, tetapi masih ada peruntukan lain yang memberi absolute power kepada pihak Pengurusan Universiti untuk membuat Kaedah-kaedah tatatertib sendiri. Sememangnya di dalam Auku sendiri tidak akan ditemui peruntukan yang mengekang aktivisma mahasiswa secara jelas, tetapi Auku memberi kuasa kepada pihak Universiti untuk membuat regulasi tatatertib seperti yang terkandung dalam Seksyen 16C (1). Kuasa inilah membuka ruang untuk Kaedah-kaedah Tatatertib itu dibuat secara prejudis terhadap mahasiswa.

Begitu juga dengan Akta Institusi-institusi Pelajaran 1976 (Akta 174) yang kurang popular berbanding Auku. Tetapi Akta inilah yang selama ini berjaya mendiamkan aktivis mahasiswa daripada Uitm dan juga menakut-nakutkan penuntut Institusi Pendidikan Guru. Berbeza dengan Auku, Akta 174 secara terang-terangan mengandungi peruntukan yang drakonian seperti yang terkandung dalam Jadual Kedua akta berkenaan. Jadual kedua ini mengandungi 26 jenis-jenis kesalahan tatatertib termasuk beberapa sekyen yang menghalang hak asasi mahasiswa seperti hak untuk berhimpun secara aman, hak untuk berekspresi dan hak untuk bebas berorganisasi.

Hasil penelitian pihak GMMA/174, terdapat beberapa buah universiti seperti Universiti Tun Hussein Onn (UTHM), Universiti Malaya (UM), dan Universiti Malaysia Sabah (UMS) menggunakan Jadual Kedua, Akta 174 untuk membuat Kaedah-kaedah Tatatertib dengan kuasa yang diberikan oleh Seksyen 16C (1) Auku.

Kaedah-kaedah tatatertib yang dibuat di bawah Auku dan Akta 174 ini jelas bertentangan dengan Fundamental Rights yang termaktub dalam Perkara 10 Perlembagaan Persekutuan iaitu setiap rakyat Malaysia memiliki hak untuk bebas berhimpun secara aman, bebas bersuara dan bebas untuk berorganisasi. Tetapi Auku dan Akta 174 seolah-olah memberi kuasa kepada pihak pengurusan Universiti untuk mencabuli hak ini.

Auku dan Akta 174 juga menjadi barah yang menyebabkan pihak pegurusan Universiti membuat regulasi yang mencabuli prinsip-prinsip hak asasi manusia seperti yang terkandung di dalam Deklarasi Hak Asasi Manusia Antarabangsa (UDHR) 1948 yang turut dipersetujui oleh Kerajaan Malaysia.

GMMA/174 tidak pasti samada pihak Pengurusan Universiti tidak tahu atau sengaja untuk tidak ambil tahu mengenai regulasi Mahkamah Rayuan Putrajaya yang mengisytiharkan Seksyen 9(5) Akta Perhimpunan Aman sebagai tidak sah kerana mencanggahi Perlembagaan Persekutuan. Keputusan Mahkamah Rayuan ini menunjukkan Seksyen 9(5) Akta Perhimpunan Aman terbatal kerana bersifat Ultra Vires dengan Perlembagaan Persekutuan. Oleh itu sangat menghairankan bagaimana pihak pengurusan universiti bukan sahaja tidak mahu memansuhkan Kaedah-kaedah tatatertib drakonian, bahkan masih menggunakannya ke atas mahasiswa.

Mansuhkan Auku dan Akta 174 Demi Hak Asasi Mahasiswa.

Atas kesedaran dan semangat ingin membebaskan mahasiswa daripada belengu Auku dan Akta 174, hari ini GMMA/174 telah menyerahkan satu memorandum kepada pihak Suruhanjaya Hak Asasi Manusia (Suhakam) bagi menuntut perkara berikut:-

1. Pihak pengurusan Universiti Malaya (Um) perlu menggugurkan segala pertuduhan dan menghentikan segala prosiding tatatertib terhadap lapan mahasiswa UM.

2. Pihak pengurusan Universiti Malaysia Sabah (Ums) perlu menarik balik hukuman amaran dan buang kolej terhadap lapan mahasiswa Ums (kampus antarabangsa labuan) dan membatalkan pertuduhan serta prosiding tatatertib terhadap 8 mahasiswa yang lain.

3. Pihak pengurusan Teknologi Mara Cawangan Kota Kinabalu (Uitm Kk) perlu membatalkan pertuduhan dan menarik semula hukuman amaran yang dikenakan terhadap seorang mahasiswa Uitm Kk, Mohd Fathihie Daimin.

4. Pihak Suhakam perlu menubuhkan satu jawatankuasa khas bagi menyemak semula kaedah-kaedah tatatertib yang digunapakai oleh universiti-universiti dan mengeluarkan pendirian rasmi samada kaedah-kaedah tatatertib tersebut patuh atau mencabuli hak asasi manusia.

5. Kerajaan Malaysia perlu segera memansuhkan Akta Universiti Dan Kolej Universiti (Auku) dan Akta Institusi-Institusi Pelajaran 1976 (Akta 174) dan kembalikan autonomi universiti.

GMMA/174 berharap tuntutan yang dikemukakan ini akan mendapat perhatian yang sewajarnya daripada pihak bertanggungjawab.

Untuk tindakan selanjutnya, pihak GMMA/174 sedang menjalankan perbincangan dengan pihak peguam berhubung kemungkinan membawa perjuangan menentang Auku dan Akta 174 ini ke mahkamah. GMMA/174 akan berusaha menggunakan segenab cara bagi menghentikan penindasan terhadap mahasiswa akibat Auku dan Akta 174.

GMMA/174 juga dengan kerjasama semua front mahasiswa akan mengadakan Roadshow Campus bagi menerangkan kepada mahasiswa mengenai perjuangan memansuhkan Auku dan Akta 174. Hal ini kerana GMMA/174 akui masih ramai mahasiswa di luar sana yang masih tidak jelas mengapa Auku dan Akta 174 perlu dimansuhkan.

 

备忘录  Memorandum

Memorandum Mansuhkan Auku & Akta 174 – 5 Jun 14

Memorandum Mansuhkan Auku dan Akta 174 (Versi BC)

浅谈性工作者(二)——躲在黑暗角落的烛光

Image

 

专栏特约之『空间的隐喻』

文:左手

依旧记得在学院的第一学期看的纪录片《小小摄影师的异想世界》,这部纪录片讲述位于印度加尔各答(Kolkata)的索纳加奇(Sonagachi),它是亚洲最大的红灯区(Red- light District)之一,生活在那的女性们都是从事性服务,而在当地出生的孩子也无法幸免,女孩被迫继承母亲的行业,无论成年与否,都必须靠性行业养家,而男孩就会进入帮派或者从行粗工。

 

美国导演兼摄影师Zana Briski是纪录片里的导演,她行走红灯区,在那里居住了几天,与居住附近的八个孩子接触以及谈心。她尝试透过摄影镜头,理解孩子们的想法和应对态度。

显然的,Zana Briski的出现给了孩子们一丝的阳光,在孩子们仅有几天可以天马行空的日子里,她给了每人一部相机,让他们可以藉由相机的拍摄,打开他们的视野,接触生活以外的异想世界。

最后Zana Briski帮助了孩子们寄宿学校就读,但遗憾的是,有些孩子的父母并不允许他们去上学,理由是要帮忙为家庭赚钱谋生。

当地女性“自然”变成性工作者

索纳加奇是历史悠久的性产业原地,嫖客只需要支付2美元便可与当地女性(是“女性”没错)性交易。你会感到奇怪,我为何是提女性并不是性工作者,原因主要有两个,第一,当地的女性没有得到法律保障,甚至基于女性身份,她们无法拥有完善的教育以及工作环境;第二,当地的女性是被附上低下阶层的身份,男性可以任由对她们施暴(语言与肢体上)、强奸及性暴力,并且可以抵免法律的追究。

在这两个原因来谈,针对我为何不是说性工作者,主要的理由是,女性并没有地位,男性可以隨意对她们施性暴力,甚至可以在街上強姦婦女。

放肆的社会病态

索纳加奇严重的社会病态,可以说是从印度英殖民时期直到独立后,由于各种不利因素的影响,加尔各答经历了长期的经济停滞和萧条,虽从2000年起,经济的复苏取代了病态的衰落,开始重新迸发出增长的活力,但也因为长期的经济停歇与萧条,导致后来加尔各答仍在继续与资源不均、富贫不均、贫困率、污染、交通拥堵、人口暴增等的城市化问题作斗争及争议。

由于经济萧条直接影响加尔各答居民的生活,失业率和贫穷率蒸蒸日上,而索纳加奇的女性更是无法得到经济支柱,没有教育基础的女性唯一可以谋生的,就只有从事性服务。死循环的现象难以被打破,因此性产业一代接一代持续着。

然而,这样的社会病态,政府明显的睁一只眼闭一只眼,甚至最可耻的是,当地的警官亦可以对女性强奸施暴。这种严重的父权抵制下,无从在政府与法律上得到保护的女性,该如何夺回自己的身体自主权及性别平等呢?

我们必须反省思考,男性为何能理所当然的利用自身的权益以身体和暴力控制女性的身体和自由?为何女性会默不吭声的服从(当然或许曾经有尝试抗议)?而又是基于怎么样的基础及理由让这社会病态,可以持续的恶性化?但很快的,问题又会回到根源。

大人的生活就是他们的未来

在《小小摄影师的异想世界》的镜头里,很多长得亭亭玉立的女孩们会被长辈好好打扮一番,作为雏妓身份开始走入性行业。在梳洗打理的时间里,女孩们的眼神是空洞的,显得无助也很无奈。

伴随着她们的成长,是索纳加奇的性产业。从小她们就看着自己的母亲与阿姨们为嫖客提供性服务,随之也对性交易的生活习以为常。

在她们的认知里,看到大人们的生活,仿佛就能看到自己的未来。就算恐慌、不愿意,手无寸铁的她们又该如何抵制生活的强迫呢?在影片里,想上学的孩子们,也因为长辈的不允许,不得不放下手中的书与笔,只能躲在黑暗的角落,仿佛等待命运的发落,无助且彷徨。

窒息的孩子们,窒息的观后感

纪录片的呈现让我感到一遍又一遍的沉重。或许这种感觉对其他人来说是很平常的,就像看完恐怖片后心还存有一丝的恐惧。但我却感到无比的窒息,久久无法言语。

之所以会如此,只因当时我没办法去想像,当孩子们必须面对残酷的社会却无法改变时,他们是怎么去生活,怎么去应付社会带给他们的恶劣环境,怎么被迫服从长辈给于的命令,她們該如何抗議?她们不敢奢求未来,只希望有个良好生活,有良好的性别对待和身体自主权。

转载自: http://kajangneweranetwork.wordpress.com/2014/05/23/%E6%B5%85%E8%B0%88%E6%80%A7%E5%B7%A5%E4%BD%9C%E8%80%85%EF%BC%88%E4%BA%8C%EF%BC%89-%E8%BA%B2%E5%9C%A8%E9%BB%91%E6%9A%97%E8%A7%92%E8%90%BD%E7%9A%84%E7%83%9B%E5%85%89/

5.jpg

2011年11月24日,首相纳吉在社会压力及上诉庭宣判大专法令弟15(5)违宪后,决定再次修改大专法令,但是大专及大专生真的被松绑了吗?
就让我们来看看修订前与修订后的差别。

泰国: 为何反对高教私营化?

Image

艾理鲁Pakorn Areekul

总协调

泰国反高教私营化学生联盟

译:泰/英 : Charles Tou

 

         从2011年年中到2013年年初,高等教育私有化的课题在泰国渐渐燃烧起来,来自各个大专的泰国学生成立了“学生反高教私营化联盟”,在全国各地举办学术辩论和示威游行,以表达对高教私有化的不满。

       很多公众都质疑:“为什么要反对私有化?”“为何要抗议?”,“什么是大学私有化?”等等。因此, 我想通过泰国杉莫颂19(Samosorn 19)杂志来回应这些问题。

      “大学私营化”意味着把高等教育的管理权从政府公共部门转让给私人集团管理。根据自由主义的说法,公共部门不应该承担无利可图或不能赚钱的活动。由于政府预算有限,负责这些工作将造成许多发展障碍,所以应该将上述事物交由私人企业投资并管理。自由主义者也建议,政府应该私有化国家的机构,例如,电力,水供,邮政,电信及铁路等。

         另外,之前政府提供的福利如国民的教育和大学也应该在政府管辖之外。如此一来,私人企业将有机会更直接地管理这些机构。私人企业也能通过其他大集团或股市运行来为他们筹款,加强他们的业务和素质。因此,高等教育私有化成了不可忽视的问题。新自由主义也告诉我们:“东西的价值是由价格决定,价格是由市场机制决定。”

         自1997年金融风暴以后,泰国政府向国际货币基金组织(IMF)和亚洲开发银行(ADB)贷款。这些象征着资本主义的组织为国家提供贷款, 但条件是迫使泰国政府私有化一些国营企业如邮政,电信,PTT(泰国国家石油管理局)等。自1997年以来,无论哪个政党,大学都成了每届新任政府的目标。无论是民选或2006年政变上台的政府,他们都试图私有化国家的教育机构。

至今(到2013年3月),泰国已经有15 间大专被私有化:

1)      藦诃朱拉隆功大学  Mahachulalongkornrajavidyalaya University

2)      曼哈库特佛教大学Mahamakut Buddhist University

3)      塔信大学 Thaksin University

4)      朱拉隆功大学Chulalongkorn University

5)      拉卡邦先皇技术学院 King Mongkut’s Institute of Technology Ladkrabang

6)      国王科技大学  King Mongkut’s University of Technology Thonburi

7)      北曼谷先皇技术学院King Mongkut’s University of Technology North Bangkok

8)      瑪希敦大學 Mahidol University 

9)      清迈大学Chiang Mai University

10) 东方大学Burapha University

11)    帕尧大学University of Phayao

12)     曼谷市立大学 Navamindradhiraj University

13)    皇太后大学Mae Fah Luang University

11)    苏兰拉工业大学Suranaree University of Technology

12)     瓦莱娜大学Walailak University

       令人担心的是,私有化的趋势仍在进行。泰国所有大学预计将被全面私有化,包括皇家大学(Rajabhat university) 和历史上被称为最开放的法政大学(Thammasat University)

         当泰国所有大学都全面被私有化的时候,国家的高等教育已变成一种商品。人民必须在自由市场中支付高昂的费用换取知识。新自由主义的环境中的教育发展将把泰国国民带入窘境。

          当教育成为商品后,政府就不能制度化地照顾穷人,不能让弱势群体的人去接受高等教育。这也是为何学生和人民反对大学私有化。在“教育应由公共部门承担”  的原则下,政府应该善用纳税人的钱,公平分配资源,提供平等教育给国人,以缩小社会差距,减少社会问题。

         泰国的民主是人民在1973年10月14日及1976年10月6日的抗争中所争取到的。然而,国家的民主制度仍然被一些贵族和大财团所控制,以达到他们在新自由主义剥削人民的工具。

         我们的孩子将来会被践踏,教育制度也会继续被他们滥用。或许未来我们会发现教育机构门前贴着一个标语:“没有钱,就没有教育”

此文章刊登在泰国杉莫颂19(Samosorn 19)杂志。杉莫颂19 是一班民运人士和学生所组成。他们在1976年10月1973年10月14日和6日的政变经历了暴力屠杀事件。这事件迫使许多反对军事独裁的学生和知识分子加入泰国共产党,隐居深山继续​​与军政抗争。共产主义在泰国合法后,他们回来城市继续推动泰国的民主社会价值。作者艾理鲁是其中一位活跃的学运分子,目前致力于推动泰国的民主运动。

 

 

涂鸦系列之想像的涂鸦

Image

 

文:左手

经过的小巷、空地或荒废建筑物,还留下生命气息的恐怕只剩下曾经被覆盖几次的凌乱涂鸦。有谁会想到,那里曾经有一帮人(或只身),在充满危机下,花钱买几罐颜料,在平面空间上挥洒,只愿能借此涂鸦表达出他们的心声。

 

基本上,我们对涂鸦的想像,最先想到的就是那彩色的、凌乱的、看不懂的、很多元素凑在一起的文字及图画。涂鸦,有些人认为是珍贵的艺术品,必须留住;有些人觉得那是空间里的污垢,必须铲除。

实际上,看似无意义的签名,我们常只注意具体的表像,但却忽略了其抽象的意涵。

谁拥有公共空间?

公共空间的概念原指公众共享的一个空间,但是在这所谓的“公共”空间里,共享的意识是含糊不清的,原本已离共享的理念越来越远的的公共空间,早已成为政府和商业机构的私有地。

市场广告泛滥成灾,历史文化移除古老建筑搬迁,公共空间早已成为资本主义的祭品之地,何谈共享呢?涂鸦这被认为影响市容、不登大雅之堂的私人行为和概念,又怎样与主流文化的霸权冲击呢?

涂鸦本身的存在是充满矛盾和冲突的,当问题回到城市公共空间的支配时,到底谁才可以支配?又如何公平的使用?在法律上,涂鸦是非法的,如果未获授权,一笔一划都是违法的举止,其进行的场地都与公共、半公共或非公共空间无法切割的(涂鸦香港,2012)。

在传播上,涂鸦则是属于一种传播的工具,无论是大作还是雕虫小技,涂鸦可说是一种“发声”,尤其在后现代社会里,视觉压倒一切,情绪抒发胜于理性对话,涂鸦已成十足的户外广告。

抵抗粗暴的温柔

涂鸦的意义不再只是签名或画画,它也可以说是对社会发出的抗议,尤其现在很多涂鸦都带有政治议题、性别、空间权利,更显得出涂鸦不仅是“我写故我在”,而是借由空间与外在环境产生一种对话。

所以,涂鸦的存在总有相当的灰色地带,显然并不是简单的非黑即白。有多少人会想到,为什么微不足道的几个人可以把整个大城市弄得面目全非?其中最为肯定的是,涂鸦的社会效应所引起的,显然并不是涂鸦本身的问题,而是涂鸦背后的隐藏符号和社会意涵。

好比如2011年“阿拉伯之春”后的埃及,各种艺术形式充斥街头,创作者和艺术家用各种媒介——影像、文字、声音来传达信息。其中,以街头涂鸦最为引人注目。一幅又一幅的革命殉难者画像、讽刺画像、革命现场,控诉旧政府的粗暴,也向新政府表达诉求:性骚扰、贫穷、警察暴力、政治腐败等。

在这个空间,人们自由汇入渴望,建立彼此的互动,尝试对话,用温柔抵抗强硬。解放涂鸦,让涂鸦被看见,诉求被听见,正是埃及人民的手,重新赋予涂鸦生命力。

 

转载自:http://kajangneweranetwork.wordpress.com/2014/01/23/%E6%B6%82%E9%B8%A6%E7%B3%BB%E5%88%97%E4%B9%8B%E6%83%B3%E5%83%8F%E7%9A%84%E6%B6%82%E9%B8%A6/

 

Tahun Perubahan Politik Negara Kemboja 改变柬埔寨政治局势的黄金时刻

Image

From :YPSEA Aok Sam Eath (SAM)

 

Sam ialah rakan seperjuangan DEMA , beliau sekarang memegang jawatan sebagai koordinator  Gerakan Belia Progresif Asia Tenggara (YPSEA) di Kemboja. Pada tahun 2013 , beliau dilantik menjadi Pemerhati Hak Asasi Manusia dan membuat pemantauan dalam proses pilihanraya Kemboja

Menurut Laporan Dasar Pembangunan Belia Kemboja (NPCYD), Kemboja mempunyai  seramai 15 juta penduduk , terdapat 33% daripada penduduk adalah golongan belia ( bawah 30 tahun). Sebelum ini, golongan belia dan anak muda sering dihantui dengan “keganasan putih” politik Kemboja ; Hari ini, mereka telah bertindak positif dalam penglibatan politik Negara.

Pada 15hb-17hb September 2013 , kita mendapati bahawa lebih 80,000 orang hadir ke demonstrasi di Phnom Penh , Kemboja. Pada 23hb -25hb  ​​Oktober, terdapat juga 100,000 orang mengambil bahagian dalam demonstrasi dan kebanyakan terdiri daripada golongan belia. Semua rakyat berkumpul di  “Freedom Park” untuk menyatakan rasa tidak puas hati terhadap pemerintah kerajaan. Sesetengah rakyat juga bermalam di tempat tersebut selama tiga hari. Fenomena ini tidak pernah berlaku dalam sejarah Kembojasebelum ini . Walaupun terdapat gangguan daripada pihak polis dan kerajaan , mereka masih mengambil bahagian dalam demonstrasi ini.

Golongan anak muda ini protes di sekitar ibu kota Phnom Penh . Mereka kritik kerajaan secara terbuka dan mendesak pemerintah Hun Sen untuk letak jawatan. Ramai orang juga memula perbincangan politik Negara melalui Facebook . Hal ini menggalakkan penyebaran mesej yang lebih luas sehingga ramai orang memahami isu-isu yang berlaku di negara .

Sekarang , golongan muda ini lebih memahami tentang proses demokrasi. Mereka dapat menuntut hak-hak mereka melalui pegawai atau wakil rakyat yang berkenaan. Mereka juga berani menegak keadilan , menuduh pegawai yang terlibat dalam jenayah walaupun pegawai itu berpangkat tinggi. Sebagai contohnya: pihak pembangkang Kemboja , Parti Penyelamat Nasional Kemboja (CNRP) memulakan satu siri demonstrasi yang mengkritik kepimpinan Perdana Menteri Hun Sen, khususnya mengutuk Suruhanjaya Pilihan Raya (NEC) yang membuat undian palsu dan menjadi boneka Parti Pemerintah , Parti Rakyat Kemboja (CPP) .

Dengan peningkatan kesedaran sivik,  “kempen mengundi” di Negara juga mendapat sambutan hangat . Terdapat berjuta-juta rakyat, terutamanya anak muda keluar mengundi pada hari pengundian 28hb Julai 2013.

Kemboja mempunyai sebanyak 123 kerusi Parlimen . Walaupun Parti Rakyat menang majoriti dan kekal sebagai kerajaan, parti pemerintah ini telah kali pertama hilang 22 kerusi daripada 90 kerusi yang ditandingkan. Mereka hanya mendapat 68 kerusi dengan undian jumlah 48.79%; Manakala pihak pembangkang, Parti Penyelamat Nasional bertambah dari 29 kerusi kepada 55 kerusi dengan jumlah undian 44.45%.

Kuasa monopoli parti pemerintah dapat dihadkan dengan peningkatan kuasa pembangkang. Insiden ini jelas memberitahu rakyat Kemboja bahawa kuasa rakyat boleh membawa perubahan, jadi orang muda perlu bergiat lebih aktif dalam gerakan reformasi.

Apabila terdapat penipuan dalam pilihan raya, rakyat turun berdemonstrasi pada 23hb-25hb Oktober. Dalam tiga hari berturut-turut ini , 2 juta rakyat telah menandatangani petisyen dan hantar ke Pejabat Bangsa-Bangsa Bersatu di Kemboja, Pejabat Kedutaan Francis, Jepun, Amerika Syarikat, China, India, United Kingdom dan Australia . Hal ini adalah menuntut pilihan raya Kemboja ke-5 yang bersih dan adil . Rakyat juga menuntut pelaksanaan “Perjanjian Keamanan Paris 1991″ yang melindungi hak asasi manusia , memastikan pelaksanaan perlembagaan di Kemboja berdasarkan prinsip demokrasi, kebebasan dan sistem multi-parti.

Perubahan politik yang berlaku di Kemboja pada 2013 merupakan fenomena yang tidak pernah wujud sejak kejatuhan rejim Pol Pot pada1979.

Dalam tempoh ini, negara Kemboja telah wujud lebih kurang 1300 badan bukan kerajaan yang (NGO) yang aktif termasuk Pusat Rakyat Keamanan dan Pembangunan (PDP) dan Gerakan Belia Progresif Asia Tenggara (YPSEA). Pertubuhan-pertubuhan ini selalu mengadakan latihan berasaskan komuniti, forum, bengkel, mesyuarat meja bulat, dan aktiviti sosial di seluruh Negara. Hal ini adalah untuk melatih lebih banyak aktivis belia yang aktif dalam pembangunan Negara.

Akhir sekali, saya berharap pada masa akan datang,  lebih ramai golongan muda akan mengambil bahagian dalam pembangunan politik negara, khususnya meningkatkan status hak asasi manusia dan demokrasi tempatan supaya Kemboja dapat menuju ke negara maju.

Juga diterbit dalam DEMA press

Mac, 2014: Anti Higher Education PIratization (malay version)

 

文:东南亚青年前进联盟柬埔寨协调员 Aok Sam Eath   翻译:王佳骏

根据柬埔寨国家青年发展政策报告(NPCYD)指出,在柬埔寨约1千5百万人口里,有超过33%人口是青年(30岁以下)。以前,这些年轻人常常被笼罩在政治白色恐怖底下;如今,他们已积极行动,推动民选官员以改善政治局势与国家机制。

从2013年9月15日至17日举行的示威游行 ,我们可以看到当时约有8万人参加。至于10月23日至25日的大型示威也估计有10万多人参与,而且主要的参与者是青年。这些群众来自24个不同的省份,并聚集在“自由广场”,表达对政府的不满。一些示威者也决定在那儿睡了三个晚上,这样的事件是在柬埔寨历史上从未发生过的。即使政府频频打压,警方在各地设下路障,他们也毫不犹豫地参加这示威游行。

这些青年带着强烈的正义感走在首都金边的街头,公开向洪森政府呛声,也通过各种管道如电台和面子书施压洪森政府下台。许多人也通过面子书,开始了对国家政治的讨论,促使了讯息更广泛地传达,让小市民更了解国家所发生的问题,例如土地掠夺,非法征地,官商勾结等。

比起以前,现在的年轻人已清楚知道如何通过民主程序,向有关的官员或人民代表争取他们的权益。他们勇于站出来反对那些腐败的官员,公开向这些犯罪的高官抗议呛声。例如:由柬埔寨反对派的救国党(CNRP)所发起的一系列示威都在强烈批评洪森首相的领导,尤其是针对国家选举委员会(NEC),严谴这个选委会成为傀儡,变成伪造柬埔寨人民党(CPP)选票的工具。

随着公民醒觉的增长,国内举办的“投票运动”也获得百万人民响应,在7月28 日,也就是第五届全国大选投票日当天得到大量青年踊跃参与投票。柬埔寨共有123个国会议席,选举成绩公布当天,人民党虽然胜出执政,但这却是20年来人民党第一次失去22个议席,从90 席减至68 席,得票率為48.79% ;反對派救国党的议席却是增加了,从29 席激增至55 席,得票率為44.45%,主要的城市地区成了支持反对党的地方,而农村地区维持了原来的支持执政党的状况。垄断权力几十年的执政党面对首次重挫,反对派的势力大增,这样的情景彷佛在告诉着柬埔寨人民,人民力量的改变不是不可能的,所以青年要更加踊跃参与改革运动。

当发现选举舞弊后,大约有2万名反对派支持者参与10月23与25日在金边举行的示威,支持调查涉嫌的涂改选票和大量剥夺选民投票权等的诈骗行为。在这连续三天三夜的示威期间,除了有民众集会、领导人演讲、文艺演出外,还有组织游行,将拥有200万人签名的《请愿书》提交到联合国人权驻柬办事处法国、日本、美国、中国、印度、英国和澳洲等国家的大使馆,要求为第五届国会选举的选民讨回公道,以及全面执行1991年《巴黎和平协定》,保障柬埔寨的人权和宪法规定的民主、自由、多党制度。

人民可以迅速揭发舞弊,是因为这期间柬埔寨出现了一些选举观察的组织,如柬埔寨自由和公正选举中立委员会(NICFEC)和柬埔寨自由与公平选举组织(COMFREL)。这些组织平时做些选区研究和培训工作,选举的时候就负责做全国选区监督工作。柬埔寨共有近两万个投票站,想要在选举的时候覆盖所有的投票站进行观察是几乎不可能的,因此这些组织在选举时候需要更多人民来结合其他团体与社运组织,培训更多青年去全国各地进行观察。有了更多人民的监督与更强大的知识系统,才能保障国家的选举能够走向更加公平和自由。

2013年柬埔寨政治局势的巨大改变,是自1979年波布( Pol Pot) 政权倒台以后所没见过的现象。国内也有超过 1千300个活跃的非政府组织,其中包括人民和平发展中心(PDP)与东南亚前进青年联盟(YPSEA)。这些组织主要在国内举办多项社区培训,论坛,工作坊,圆桌会谈,基层工作等,培养了许多有干劲的青年。

作为总结,国民的醒觉让柬埔寨逐渐迈向政治成熟的阶段,民主发展趋势也慢慢和国际接轨。在未来的几年国内可能会出现新的民主发展潮流,要求变化的思潮,例如在选举中,反对党“变”的口号就得到了许多年轻人的支持。最后,希望越来越多青年在未来参与国家建设,改善国内人权和民主现状,让国家更进步。

 

本文同时刊登学运报

Mac, 2014: Anti Higher Education PIratization (chinese version)