It is Time for the UM’s Vice Chancellor to Break Silence 政府挑战学术自由 马大副校长受促尽速表态

We, the Malaysia Youth and Students’ Democratic Movement (DEMA), would like to express our disappointment with Prof. Dato’ Dr. Mohd Amin Jalaludin, the Vice-Chancellor of the University of Malaya’s failure to speak up against state interference with academic freedom.

It has been three days since Prof. Azmi Sharom was unwarrantedly charged under the Sedition Act. While students and the public are actively campaigning for academic freedom, there has been a deafening silence from the University of Malaya Vice Chancellor’s Office on this matter.

It must be reminded that, according to Section 9 of the Constitution of the University of Malaya (“the Constitution”), the Vice-Chancellor is the Chief Executive Officer responsible for, among others, the academic functions of the University.

Being also the Chairman for the Senate, we would also like to remind Prof. Dato’ Dr. Mohd Amin Jalaludin that he, together with other members of the Senate, is also responsible for the protection of academic freedom in the University, as per Section 17(2A)(h) of the Constitution.

The Vice-Chancellor’s inaction in this case has cast doubt on his ability to defend the principle of academic freedom as the ‘soul of a University’ and to secure the students’ right to unbiased education.

Therefore, we urge the Vice-Chancellor:-

  1.  to declare his position on this matter immediately and
  2.   to stand together with Prof. Azmi Sharom by officially demanding the Attorney General’s Office to drop all charges against the law professor.



《马来亚大学宪章》(Constitution of University of Malaya)第九条文清楚说明,副校长一职将是一所大学的总执行长。副校长也是大学教务委员会(Senate)的当然主席。根据该宪章第17(2A)(h)条文,副校长作为大学教务委员会主席,有责任与其他委员共同确保在大学的学术自由受到保障。





Latest Abuse of AUKU Proof of the Need for Immediate Law Reform

In addition to the 25 students who have been intimidated, charged and found guilty under the Akta Universiti dan Kolej Universiti 1971 (AUKU), two students from Universiti Sabah Malaysia, Kampus Antarabangsa Labuan (UMSKAL) become the latest victims under the draconian law.
Jamhuri Mohamed, a student activist, is charged for violation of the University’s code of discipline based on an article written by him and published in the online news portal HarakahDaily. (See Link 1)
According to a letter dated 17June 2014 sent by the University, he is found to have violated Kaedah 3(a)(i) Kaedah-Kaedah Universiti Sabah Malaysia (Tatatertib Pelajar-Pelajar) 1999, AUKU which says:
“3. A student shall not:-
(a) Conduct himself, whether within the Campus or outside the Campus, in any
manner which is detrimental or prejudicial—
(i) to the interests, well-being or good name of the University, any of the students, staff, officers, or employees of the University;”
The paragraph in the article that becomes the basis of the accusation is as follow:
“Isu rampasan premis kedai mahasiswa ini juga membuktikan Akta Universiti dan Kolej Universiti (AUKU) masih bermasalah dan perlu dimansuhkan segera. Peruntukan seksyen 16 AUKU memberi Absolute Power kepada Ketua Pengarah bagi sesebuah Universiti untuk membuat sebarang keputusan. Kuasa mutlak inilah yang sering disalahguna oleh pemimpin Universiti seperti Pengarah UMSKAL untuk membuat keputusan kuku besi sekaligus mengetepikan kepentingan mahasiswa sebagai kumpulan akar umbi dalam universiti.”
Just this morning, another student, Muhammad Fadhil bin Abdul Ghani is summoned to a disciplinary proceeding after having organised an assembly without the prior approval of the Vice Chancellor, contrary to Kaedah 9 of the same rules. Kaedah 9 states that:
“Organizing assemblies
9. (1) No student, organization, body or group of students shall, without the prior permission of the Vice-Chancellor hold, organized, convened or called, …., any assembly of more than five persons in any part of the Campus or on any land or in any building belonging to or under the possession or control of the University or used for the purposes of the University.”
The said assembly is in relation to a election, held by group of progressive students Pro-Mahasiswa, to elect its new chief. Although it was not a Campus Election, in the spirit of democracy, the election was open to all students of UMSKAL. It was also intended to show that traditional manual voting is more reliable and transparent than the infamous E-Voting. Unfortunately, the University was not very impressed about it. (See Link 2)
In relation to Muhamed Jamhuri’s case, it is extremely disappointing that the Branch Director decided not to exercise his right to formally respond to the allegation, but instead, initiate disciplinary proceeding against the student involved. The article was only written after the UMS administration failed to provide reasonable explanation as to its decision to shut down a shop operated by the students. The decision to charge Jamhuri Mohamed means that students disgruntled by any arbitrarily made administrative decision would be left with no choice but acceptance. 
In fact, Kaedah 3(a)(i) also operates as a ‘catch-all provision’ where it is often abuse by the the authority to intimidate students who have expressed views that are critical to the power that be. Anything can be detrimental to the good name of the university as long as the university’s authority construed it to be so. It is one of the main weapons which makes AUKU a convenient tool to suppress student activism. 
As to the latest case, it appears that the university’s administration has acted mala fide against students supportive of the anti-establishment Pro Mahasiswa. The students are entitled to prefer any other voting system than that currently adopted by the University.  They too must be free from promoting that preference. It is disgusting to see our university to abuse Kaedah 9 in an attempt to deny the students’ freedom to assembly, even after the similarly restrictive Section 27(5) of the Police Act 1967 had been repealed. The current state of affairs clearly shows that the students are a social class which the power that be is so afraid of that they must be subject to a different set of laws. 
While students form the largest part of the community within any university, students’ views are often neglected in any decision-making process affecting students’ life in university. Underlying the conflict between the students and the administrators are the conflicting views on the university as public institution and its place in society. For the government, the university is only a factory to produce skilled workers for the industries and job market – a slave to the capitalists. Whereas for us the students, university should be a place for us to not only to explore new and existing knowledge, but to also learn to act responsibily. All these cannot be achieved if students are restricted only to the textbooks and subject fully to the manipulation of the government. 
DEMA calls on the Ministry of Education to immediately look into these incidents and declare its stand on students’ right to freedom of expression, association and assembly as citizens of this country. There is no excuse for the Ministry to deny any knowledge of these incidents as a memorandum has been sent to the Deputy Minister of Education, Mr. P. Kamalanathan and receipt of it has been acknowledged during his speech in the Dewan Rakyat.
A Parliamentary Select Committee, comprising Members of Parliament from both sides of the divide must be immediately formed to consider the compatibility of AUKU with the Federal Constitution and review the current national policy on higher education. In doing do, opinions from both students and academics must be properly considered.
We also demands that UMSKAL immediately withdraw all the accusations made under AUKU and respect the voices of the students. The students are no longer school children. We expect the practice of professionalism within the university’s administration. 

促请首相纳吉辞职下台 Najib Razak Must Step Down as Prime Minister of Malaysia






It has been reported that Azmi Sharom, a legal professor in UM, will be charged under the Seditious Act for his comments on the Selangor MB crisis.

DEMA strongly condemns the authority for violating the fundamental right to freedom of expression as enshrined in the Federal Constitution.

We also demands Najib Razak to resign as the Prime Minister of Malaysia for allowing the oppressive laws to continue to haunt the people despite the announcement to abolish them in 12 July 2012.

It is shocking that the Government, after having initiated several charges under the same law against the people representatives from the Pakatan Rakyat, has now started to intimidate academicians who had simply expressed their opinions in their professional capacity.

Furthermore, it is undoubtedly clear that, at a time where new students are being enrolled into the universities, it is the Government’s intention to also warn the new students not to be too keen in applying their knowledge to social, political and economic issues.

We urge all students in this country to stand in solidarity with Professor Azmi Sharom. Freedom of expression which includes the academic freedom is not something peculiar only to the academicians. Reciprocal to the scholar’s right to academic freedom is the students’ right to unbiased education and the right not to be indoctrinated. We certainly do not want our professors to teach against their best knowledge and conscience for fear of repression by the Government, contrary to the interest of the students.





在这25人当中,24人遭到校方援引1971年大专法令(Akta Universiti dan Kolej Universiti 1971)提控;1人则被控违反1976年教育机构(纪律)法令(Akta Institusi-Institusi Pelajaran (Tatatertib) 1976)。








相较于大专法令,《1976年教育机构(纪律)法令》对很多人都比较陌生。该法令管制国立大学以外的教育机构,例如玛拉工艺大学、师训学院、国立大学预科学院 (Kolej Matrikulasi)、社区学院(Kolej Komuniti)和理工学院(Politeknik)。

虽然如此,该法令和大专法令的操作如出一辙。不同的是,《1976年教育机构(纪律)法令》清楚地在第二列表项(Jadual Kedua)列出了26项纪律条规,所有受管制的教育机构都必须采用这一套纪律条规。




尊重大专生的人权 废除大专法令


1. 马来亚大学中止即将针对有关8名学生的内部审讯。
2. 马来西亚沙巴大学撤销对所有16名学生的指控,收回警告,并取消把学生逐出宿舍的惩罚。
3. 玛拉工艺大学(亚庇分校)撤销对莫哈默法迪喜的指控,并收回警告。
4. 马来西亚人权委员会(SUHAKAM)成立一个特别委员会,以检讨有关纪律条规和联邦宪法与人权精神的相容性,并就此课题公开表态。
5. 政府立刻废除1971年大专法令及1976年教育机构(纪律)法令,回归校园民主、学生自治之理念。





Berhimpun Dan Bersuara, 25 Mahasiswa Jadi Mangsa Auku Dan Akta 174.

Sepanjang enam bulan dalam tahun 2014, 25 orang mahasiswa sudah dikenakan tindakan prosiding tatatertib oleh pihak Universiti masing-masing. Rata-rata mahasiswa yang dikenakan prosiding ini hanya mempraktikkan hak mereka sebagai rakyat Malaysia yang dijamin dalam Perlembagaan Persukutuan iaitu hak untuk berhimpun secara aman, hak untuk bersuara dan hak untuk beraktiviti dan berorganisasi.

Daripada 25 mahasiswa tersebut, 24 orang dituduh di bawah Akta Universiti dan Kolej Universiti (Pindaan) 2012 (Auku) iaitu akta yang mengawal seluruh Institusi Pengajian Tinggi Awam (IPTA). Manakala seorang lagi di tuduh di bawah Akta Institusi-Institusi Pelajaran 1976 (Akta 174) iaitu akta yang mengawal Universiti Teknologi Mara (UITM), Kolej Matrikulasi, Institusi Pendidikan Guru (IPG), Kolej Komuniti , dan Politeknik.

Pada 18 April 2014, empat orang mahasiswa Universiti Malaya yang dikenakan surat tunjuk sebab kerana menyertai pehimpunan membantah penurunan harga getah di hadapan parlimen pada 8 April 2014.

Kemudian pada 9 Mei 2014, empat orang lagi mahasiswa Universiti Malaya yang dikenakan surat tunjuk sebab kerana mengangkat sepanduk membantah TPPA dan hukuman mati di Mesir semasa Presiden Obama berucap dalam Dewan Tunku Canselor UM pada 27 April 2014.

Tidak cukup dengan itu, pada 26 Mei 2014, giliran 16 mahasiswa Universiti Malaysia Sabah Kampus Antarabangsa Labuan (UMSKAL) pula dikenakan prosiding tatatertib kerana mengadakan perhimpunan membantah tindakan pihak pentadbiran yang menarik semula sebuah premis kedai dalam kampus yang sudah diuruskan mahasiswa selama 6 tahun.

Pada 28 April 2014, seorang mahasiswa Universiti Teknologi Mara Cawangan Kota Kinabalu (UITM KK) dikenakan 11 pertuduhan di bawah Akta 174 dan dibawa ke prosiding tatatertib oleh pihak pentadbiran UITM kerana beliau sering membuat kenyataan terbuka di laman sosial sosial facebook yang dianggap menggugat kepentingan UITM. Antara kenyataan beliau yang dianggap menggugat kepentingan UITM itu termasuklah kenyataan beliau yang mengecam Cukai Barangan dan Perkhidmatan (GST) yang bakal dilaksanakan pada tahun 2015. 

Pindaan Auku 2012, Tidak Cukup Untuk Membebaskan Mahasiswa.

GMMA/174 percaya semestinya ramai pihak yang bertanya, bukankah Auku telah dipinda dan mahasiswa sudah bebas berpolitik?. Maka inilah hakikat yang sedang dihadapi oleh aktivis mahasiswa. Mulut, tangan dan kaki mahasiswa masih dirantai oleh peraturan-peraturan konservatif pihak Universiti.

Pindaan Auku 2012 masih tidak cukup untuk membebaskan mahasiswa daripada undang-undang restriktif pihak Universiti. Biarpun peruntukan paling konservatif dalam Auku sudah dimansuhkan iaitu sekatan terhadap mahasiswa berpolitik dalam Seksyen 15, tetapi masih ada peruntukan lain yang memberi absolute power kepada pihak Pengurusan Universiti untuk membuat Kaedah-kaedah tatatertib sendiri. Sememangnya di dalam Auku sendiri tidak akan ditemui peruntukan yang mengekang aktivisma mahasiswa secara jelas, tetapi Auku memberi kuasa kepada pihak Universiti untuk membuat regulasi tatatertib seperti yang terkandung dalam Seksyen 16C (1). Kuasa inilah membuka ruang untuk Kaedah-kaedah Tatatertib itu dibuat secara prejudis terhadap mahasiswa.

Begitu juga dengan Akta Institusi-institusi Pelajaran 1976 (Akta 174) yang kurang popular berbanding Auku. Tetapi Akta inilah yang selama ini berjaya mendiamkan aktivis mahasiswa daripada Uitm dan juga menakut-nakutkan penuntut Institusi Pendidikan Guru. Berbeza dengan Auku, Akta 174 secara terang-terangan mengandungi peruntukan yang drakonian seperti yang terkandung dalam Jadual Kedua akta berkenaan. Jadual kedua ini mengandungi 26 jenis-jenis kesalahan tatatertib termasuk beberapa sekyen yang menghalang hak asasi mahasiswa seperti hak untuk berhimpun secara aman, hak untuk berekspresi dan hak untuk bebas berorganisasi.

Hasil penelitian pihak GMMA/174, terdapat beberapa buah universiti seperti Universiti Tun Hussein Onn (UTHM), Universiti Malaya (UM), dan Universiti Malaysia Sabah (UMS) menggunakan Jadual Kedua, Akta 174 untuk membuat Kaedah-kaedah Tatatertib dengan kuasa yang diberikan oleh Seksyen 16C (1) Auku.

Kaedah-kaedah tatatertib yang dibuat di bawah Auku dan Akta 174 ini jelas bertentangan dengan Fundamental Rights yang termaktub dalam Perkara 10 Perlembagaan Persekutuan iaitu setiap rakyat Malaysia memiliki hak untuk bebas berhimpun secara aman, bebas bersuara dan bebas untuk berorganisasi. Tetapi Auku dan Akta 174 seolah-olah memberi kuasa kepada pihak pengurusan Universiti untuk mencabuli hak ini.

Auku dan Akta 174 juga menjadi barah yang menyebabkan pihak pegurusan Universiti membuat regulasi yang mencabuli prinsip-prinsip hak asasi manusia seperti yang terkandung di dalam Deklarasi Hak Asasi Manusia Antarabangsa (UDHR) 1948 yang turut dipersetujui oleh Kerajaan Malaysia.

GMMA/174 tidak pasti samada pihak Pengurusan Universiti tidak tahu atau sengaja untuk tidak ambil tahu mengenai regulasi Mahkamah Rayuan Putrajaya yang mengisytiharkan Seksyen 9(5) Akta Perhimpunan Aman sebagai tidak sah kerana mencanggahi Perlembagaan Persekutuan. Keputusan Mahkamah Rayuan ini menunjukkan Seksyen 9(5) Akta Perhimpunan Aman terbatal kerana bersifat Ultra Vires dengan Perlembagaan Persekutuan. Oleh itu sangat menghairankan bagaimana pihak pengurusan universiti bukan sahaja tidak mahu memansuhkan Kaedah-kaedah tatatertib drakonian, bahkan masih menggunakannya ke atas mahasiswa.

Mansuhkan Auku dan Akta 174 Demi Hak Asasi Mahasiswa.

Atas kesedaran dan semangat ingin membebaskan mahasiswa daripada belengu Auku dan Akta 174, hari ini GMMA/174 telah menyerahkan satu memorandum kepada pihak Suruhanjaya Hak Asasi Manusia (Suhakam) bagi menuntut perkara berikut:-

1. Pihak pengurusan Universiti Malaya (Um) perlu menggugurkan segala pertuduhan dan menghentikan segala prosiding tatatertib terhadap lapan mahasiswa UM.

2. Pihak pengurusan Universiti Malaysia Sabah (Ums) perlu menarik balik hukuman amaran dan buang kolej terhadap lapan mahasiswa Ums (kampus antarabangsa labuan) dan membatalkan pertuduhan serta prosiding tatatertib terhadap 8 mahasiswa yang lain.

3. Pihak pengurusan Teknologi Mara Cawangan Kota Kinabalu (Uitm Kk) perlu membatalkan pertuduhan dan menarik semula hukuman amaran yang dikenakan terhadap seorang mahasiswa Uitm Kk, Mohd Fathihie Daimin.

4. Pihak Suhakam perlu menubuhkan satu jawatankuasa khas bagi menyemak semula kaedah-kaedah tatatertib yang digunapakai oleh universiti-universiti dan mengeluarkan pendirian rasmi samada kaedah-kaedah tatatertib tersebut patuh atau mencabuli hak asasi manusia.

5. Kerajaan Malaysia perlu segera memansuhkan Akta Universiti Dan Kolej Universiti (Auku) dan Akta Institusi-Institusi Pelajaran 1976 (Akta 174) dan kembalikan autonomi universiti.

GMMA/174 berharap tuntutan yang dikemukakan ini akan mendapat perhatian yang sewajarnya daripada pihak bertanggungjawab.

Untuk tindakan selanjutnya, pihak GMMA/174 sedang menjalankan perbincangan dengan pihak peguam berhubung kemungkinan membawa perjuangan menentang Auku dan Akta 174 ini ke mahkamah. GMMA/174 akan berusaha menggunakan segenab cara bagi menghentikan penindasan terhadap mahasiswa akibat Auku dan Akta 174.

GMMA/174 juga dengan kerjasama semua front mahasiswa akan mengadakan Roadshow Campus bagi menerangkan kepada mahasiswa mengenai perjuangan memansuhkan Auku dan Akta 174. Hal ini kerana GMMA/174 akui masih ramai mahasiswa di luar sana yang masih tidak jelas mengapa Auku dan Akta 174 perlu dimansuhkan.


备忘录  Memorandum

Memorandum Mansuhkan Auku & Akta 174 – 5 Jun 14

Memorandum Mansuhkan Auku dan Akta 174 (Versi BC)






依旧记得在学院的第一学期看的纪录片《小小摄影师的异想世界》,这部纪录片讲述位于印度加尔各答(Kolkata)的索纳加奇(Sonagachi),它是亚洲最大的红灯区(Red- light District)之一,生活在那的女性们都是从事性服务,而在当地出生的孩子也无法幸免,女孩被迫继承母亲的行业,无论成年与否,都必须靠性行业养家,而男孩就会进入帮派或者从行粗工。


美国导演兼摄影师Zana Briski是纪录片里的导演,她行走红灯区,在那里居住了几天,与居住附近的八个孩子接触以及谈心。她尝试透过摄影镜头,理解孩子们的想法和应对态度。

显然的,Zana Briski的出现给了孩子们一丝的阳光,在孩子们仅有几天可以天马行空的日子里,她给了每人一部相机,让他们可以藉由相机的拍摄,打开他们的视野,接触生活以外的异想世界。

最后Zana Briski帮助了孩子们寄宿学校就读,但遗憾的是,有些孩子的父母并不允许他们去上学,理由是要帮忙为家庭赚钱谋生。



















泰国: 为何反对高教私营化?


艾理鲁Pakorn Areekul



译:泰/英 : Charles Tou



       很多公众都质疑:“为什么要反对私有化?”“为何要抗议?”,“什么是大学私有化?”等等。因此, 我想通过泰国杉莫颂19(Samosorn 19)杂志来回应这些问题。



         自1997年金融风暴以后,泰国政府向国际货币基金组织(IMF)和亚洲开发银行(ADB)贷款。这些象征着资本主义的组织为国家提供贷款, 但条件是迫使泰国政府私有化一些国营企业如邮政,电信,PTT(泰国国家石油管理局)等。自1997年以来,无论哪个政党,大学都成了每届新任政府的目标。无论是民选或2006年政变上台的政府,他们都试图私有化国家的教育机构。

至今(到2013年3月),泰国已经有15 间大专被私有化:

1)      藦诃朱拉隆功大学  Mahachulalongkornrajavidyalaya University

2)      曼哈库特佛教大学Mahamakut Buddhist University

3)      塔信大学 Thaksin University

4)      朱拉隆功大学Chulalongkorn University

5)      拉卡邦先皇技术学院 King Mongkut’s Institute of Technology Ladkrabang

6)      国王科技大学  King Mongkut’s University of Technology Thonburi

7)      北曼谷先皇技术学院King Mongkut’s University of Technology North Bangkok

8)      瑪希敦大學 Mahidol University 

9)      清迈大学Chiang Mai University

10) 东方大学Burapha University

11)    帕尧大学University of Phayao

12)     曼谷市立大学 Navamindradhiraj University

13)    皇太后大学Mae Fah Luang University

11)    苏兰拉工业大学Suranaree University of Technology

12)     瓦莱娜大学Walailak University

       令人担心的是,私有化的趋势仍在进行。泰国所有大学预计将被全面私有化,包括皇家大学(Rajabhat university) 和历史上被称为最开放的法政大学(Thammasat University)


          当教育成为商品后,政府就不能制度化地照顾穷人,不能让弱势群体的人去接受高等教育。这也是为何学生和人民反对大学私有化。在“教育应由公共部门承担”  的原则下,政府应该善用纳税人的钱,公平分配资源,提供平等教育给国人,以缩小社会差距,减少社会问题。



此文章刊登在泰国杉莫颂19(Samosorn 19)杂志。杉莫颂19 是一班民运人士和学生所组成。他们在1976年10月1973年10月14日和6日的政变经历了暴力屠杀事件。这事件迫使许多反对军事独裁的学生和知识分子加入泰国共产党,隐居深山继续​​与军政抗争。共产主义在泰国合法后,他们回来城市继续推动泰国的民主社会价值。作者艾理鲁是其中一位活跃的学运分子,目前致力于推动泰国的民主运动。